Bedri Rahmi EYÜPOĞLU , Ahmet Hamdi TANPINAR gibi bir çok sanatçımızın yaşamış ve çalışmış olduğu Narmanlı Hanı 1831 yılında inşa edilmiştir. İstanbul Beyoğlun da yer alan bina 1880 yılına kadar Rus Büyükelçiliği, 1914 e kadar Rus Hapishanesi, daha sonrasında da Harmanlı ailesi mülkü olarak kullanılmıştır. Sonra ki yıllarda bir çok sanatçımıza yaşama ve çalışma alanı olmuştur.
Beş ressam tarafından D Grubu 1933 yılında ilk sergisini burada açmıştır.
Bir zamanların istanbulunun merkezlerinden olan, 170 yıllık istanbul tarihine tanıklık etmiş bu binada bu yıllarda sadece bir noter ofisi bulunuyor. Ben gidip görmedim ama içerisinde elli adet kediye sahip bir kadının yaşadığı da söyleniyor. Yekta KOPAN ın Narmanlı Hanı Ne Olacak adlı yazısını okuduktan sonra ben de bir şeyler söylemek istedim.
Tarih kokan böyle bir yapının; bir müzeye, bir kültür merkezine dönüştürülmesini beklemeye hepimizin hakkının olduğunu düşünüyorum. Düşünsenize; İstanbulun merkezinde, tarih kokan bir depoya tarihinizi koyarak onu koruma altına alıyorsunuz ve düzenli bir şekilde insanlara bunu sunuyorsunuz. Müzeler kültürel depo alanlarıdır. Yekta KOPAN "İstanbul şehrinin merkezinde bir “Kent Müzesi” yok." diyor. Kültürünüzü koruma altına almazsanız, başkaları gelir onu sahiplenir sesinizi bile çıkaramazsınız. Kaybolur, yıpratılır ve sizde tarihinize hakaret etmiş olursunuz.
İstanbulda her gün bu binanın yanından geçen ama o binanın nasıl bir çınar olduğunu bilmeyen bir sürü insan var. Peki bilmemek sadece onların suçu mu?
