Son zamanlarda kritografiye ilgi duymaya başladım. Okul, staj, iş, toplum gönüllüleri derken yazılımsal anlamda ilgi duyduğum farklı alanlar konusunda çalışma yapmak konusunda pek zamanım kalmasa da arada sırada zamanım oluyor :) Dünde böyle bir zaman ayırdım kendime ve edebiyatta bir sözcüğün harflerinin farklı dizilmesi ile yeni bir sözcük elde etme olarak bilinen anagram tekniğini kullanarak bir şifreleme scripti yazdım. Anagram tekniği hakkında bilgi almak için tıklayın.
Script'in çalışan durumu sol taraftaki gibidir.
Anagram ile bir metnin şifrelenmesi çok karmaşık olmayan bir algoritma ile sağlanabiliyor. PHP nin karakter işlemler için sağladığı fonksiyonları doğru yerlerde kullanarak, çok uzun olmayan bir kodlama ile şifreye ulaşabilirsiniz :)
Ben scripti yaparken daha dinamik bir sistem olması düşüncesi ile Php'nin yanında Javascript(ajax) kullandım. Tek sayfa üzerinden işlemimizi halledebiliyoruz.
Mayıs ayının 20, 21 ve 22 sinde düzenlenen bu sene ki Toplum Gönllüleri Vakfı atak organizasyonlarından Mersin Atak'a ben ve Ege Üniversitesi Toplum Gönüllüleri Örgütlenmesinden Dilara OMAY arkadaşım ile birlikte Tog Ege'yi temsilen katıldık. Akdeniz'in güzel mi güzel şehrinde yolculuk dışında güzel zaman geçirdik. Mersin Atak'ta yaşadıklarımıza geçmeden önce atak nedir'in bi cevabını verelim. Atak; en az 1 en çok 3 gün süren, Türkiye genelinden Toplum Gönüllülerinin katılımıyla ulusal düzeyde geniş çaplı bir şekilde gerçekleştirilen, bir sosyal duyarlılık projesidir. Amaç yerel kamuoyunun dikkatini sosyal sorumluluk projelerine çekmektir. Daha ayrıntılı bilgi için buyurun.
Biz İzmir'den 18 Mayıs gecesi yola çıktık. Yolculuk öncesi yaptığım küçük çaplı araştırmamda yolumuzun 9 - 10 saat süreceği kanaatine vardım. Bir çok kanalda söylenen oydu çünkü :)) Fakat yola koyulup 10 saat geçtikten sonra işin doğrusunun öyle olmadığı, internet çöplüğünün pisliğine bulanmış bilgiler ile kandırıldığımızı anladım. 15 saat süren yolculuktan sonra ancak Mersin'e varabildik. Neyse ki yol arkadaşım ile iyi ikili olduk ve yolculukta hiç sıkılmadım. Dilara da sıkılmadı diye tahmin ediyorum :)) Bizi otogar da Mersin Organizasyon Ekibi'nden gönüldaşlarımız karşıladı. Diğer gelen gönüllü arkadaşlarımızın yanına bizleri götürdüler. Bekleme noktamız aynı zamanda Mersin Tog'un toplantılarını yaptığı bir kültür sanat eviydi. Gerçekten hoşuma giden bir mekandı. Bekleme sırasında Mersin de küçük bir iki tur attık ve küçük olmasına rağmen zevkli geçen bu gezinti ile Mersin'i tanımaya çalıştık. Ne kadar tanıdık? Çok az ama olsun :))
Gece kararmaya başladığı sıralarda servis ile yola koyulduk. Eğitimlerin yapılacağı ve konaklayacağımız -adını unuttuğum- motel tadında, denize sıfır, yurt olmadığına çok sevindiğim yerimize yarı uykulu, şarkı söyleyip alkış yapıp vardık ve odalarımıza yerleştir. İlk geceden eğitimlere başlamamız biraz verimsiz olsa da güzel bir ilk gün geçirmiş olduk :))
Atak teması "Kuşak Çatışma"sıydı. 80 ler, 90 lar, 2000 ler temelli eğitim içerikleri amacına uygun atölyelerden ve oturumlardan oluşuyordu. Fakat gelişi güzel sıralanmış olduğu izlenimi veren eğitimlerin kalıcılığı konusunda şüpheliyim. Atak çıktıları henüz paylaşılmadığı için de şüphem devam ediyor ;) Her şeye rağmen böyle bir konu işlendiği için mutlu oldum diyebilirim. Çünkü Tog çatısı altında "Gençlerin Öncülüğünde" yürütmeye çalıştığımız sosyal sorumluluk projelerinde ilk hedef kitlelerimizi gençler oluşturuyor. Fakat bizler çocuklara yönelik, yaşlılara yönelik projeler yapmaya kendimizi o kadar çok kaptırdık ki toplum da sorun teşkil eden, sivil örgütlenmelerin öncülüğünde çözüm geliştirilebilecek konulara değinmez olduk ve en önemlisi de gençlerimizi unutur olduk. Gençlerin sorunlarını görmemeye başladık. Bu yüzden, gençlerin yaşamlarında ki en önemli sorunlardan bir tanesine hatta sadece gençler değil toplumun bir çok kesimini ilgilendiren "Kuşak Çatışması" konusu üzerine eğilmek öze dönmek anlamında bir hareketti diye düşünüyorum. Bu başlangıç ile farklı bir çok sivil toplum örgütünün de farkındalıklarının artacağını ümit ediyorum.
Atak'a dönecek olursak 2. günümüzde kanlıdivane de geçekleştirdiğimiz, sıcağın altında tarihi kalıntılar arasında dolaşarak yaptığımız atölye'nin hiç yararlı olduğunu düşünmüyorum. Taş zihniyetiyle kalıntılara bakmıyorum evet ama oraların kullanılış şekilleri ile "Kuşak Çatışması" nı birleştiremedim ve hala da birleştiremiyorum. Zaman kaybı olan bir atölyeydi. Bunun aksine kız kalesi gezisi öncesi yaptığımız emekli öğretmenlerin, sağlık çalışanlarının ve lise öğrencisi(mezunu) arkadaşların katılımıyla geçekleşen oturum zevkli, gerçekten amacına yönelik, etkileşimi yüksek bir sürece sahipti.
Atak sırasında Kuşaklar partisi eğlencenin tavan yaptığı zamanlardan bir tanesiydi. Kostüm değiştirip 80 lerde ki 90 larde ki gibi giyinen arkadaşlar çok güzel gözüküyorlardı. (Ben değiştirmedim, 2000 ler de kaldım :P) Ayrıca Kuşaklar partisini yaptığımız ve aynı zaman da eğitimlerimizi yaptığımız salonun yakınında, partimizin olduğu gece gerçekleşen düğüne bu kılıklarla katılarak güzel anılar elde ettik :)) Eğitimler arasında sahile inip sohbet etmek, sahil yolunda ki duvarda oturup sohbet etmek, deniz manzaralı açık havada yemeklerimizi yemek atağın tatlı anlarına bazı örnekler olabilir.
En son Kız kalesi gezimizin ardından atağımıza son noktayı koymuş olduk ve otogara doğru yola koyulduk. 15 saatlik yolculuğa doğru. Dönüş yolu çoğu aşaması uyku ile geçmiş olmasına rağmen Dilara ile zevkli bir şekilde geçti :))
Bitirirken...
Mersin Atak Organizasyon Ekibine emeklerinden ötürü, bize gösterdikleri yakınlıktan ötürü, sıcaklıklarından ötürü, zevkli bir atak geçirmemizi sağladıkları için çok teşekkür ederim. Katılımcı arkadaşlarıma da katılımlarından ötürü kendi adıma teşekkür ederim. Umarım ulusal etkinliklerde hepsiyle tekrardan görüşme şansına erişiriz.
Eğitimin 5. ve 6. günleri yani 26 Şubat ile 27 Şubat günleri bizlerin sahaya çıktığımızda yapacağımız eğitimlerin provalarını yapacağımız günlerdi. Mavi, Kırmızı ve Yeşil Anahtar eğitimlerinin sunumları bu günlerde gerçekleştirildi. Bu aşamalarda iki eşit gruba ayrıldı. Her iki grup kendi içerisinde bu eğitimleri ayrı olarak yerine getirdi. Bu iki grup da kendi içerisinde eşit üç gruba ayrıldı çünkü üç adet eğitim gerçekleştirilecekti. Ben Mavi Anahtar Eğitimini gerçekleştirecek olan gruba düştüm. Bu ilk eğitimi bizim yapacağımız anlamına geliyordu :D Bu eğitimlerin gerçekleşeceği günlerin bir önceki akşamı iyi hazırlıkların yaşandığı, ekip çalışmasının ve verimin arttığı zamanlardı.
Her grup iyi çalışmalar yaparak sunumlarını gerçekleştirdiler. Her eğitimden sonra o eğitim gerçekleştiren arkadaşlarımız üzerine ve katılımcılar üzerine kısaca konuştuk. Geri bildirimlerin çok önemli böylesi ortamlarda yapılabilecek en önemli şey iyi bir iletişim kurabilmektir. Kurabildiğimizi düşünüyorum. Sadece bir eğitim sonrasında bir eğitmen arkadaş ile yaşadığımız kısa süreli tartışma o arkadaşın bizler ile düzgün bir iletişimde olmadığı düşüncesini doğurdu bende. Rahatsız olduğu bir durumu söyleyerek "Bu konu üzerine düşünün ve sonra konuşalım." edikten sonra söz alarak o konu üzerindeki düşüncelerimi dile getirmeye çalıştım.Bana "Düşünün de konuşun dedim." gibisinden kaba bir cevap veren bu arkadaşın tüm çabalarına rağmen düşüncelerimi söyledim. Bu yaptığından ötürü de kendisini kınadım. Eğer düşünmemiş olsam zaten konuşmam. Sen kimsin ki bana böyle bir yaklaşımda bulunuyorsun. Neyse.
5. günümüz eğitimlerin ardından GDG leri yaptıktan sonra sona erdi. Biz rahatladık ama Yeşil anahtar Eğitimini yapacak arkadaşlar rahatlayamadılar. Çünkü onların sunumları 6. gündü ve çalışmaları gerekiyordu.
6. gün yeşil anahtardan sonra "Birlikte Nasıl Çalışıyoruz?" oturumu ile devam etti. Burada eğitimlere çıkmaya başladığımız zaman neler yapmamız gerekiyor? Nasıl sorumlulukları yerine getirmeliyiz? vb. soruları konuştuk ve şuan da orada öğrendiklerimizi uyguluyoruz. Hatta bu yazıyı yazmadan önce formları doldurdum ve vakfa yolladım :D
6. günümüzün sonunda eğlence vardı ama eğitmenler bizlere harika bir uygulama yaptılar. Bizleri düşünceler iten o uygulama üzerine konuşmayacağım. Bizleri daha bir bütünleştiren o uygulama gerçekten duygusal anlara sahne oldu. Ağlamadım ama ağlama aşamasına geldim diyebilirim =)
Bu günden sonra eğitimimiz sona erdi. Dönüşlerimizin ardından eğitime çıkmayı beklemeye başladı :D
Eğitimin üçüncü gününde yani 24 Şubat Perşembe günü "Öğrenme ve Eğitim" isimli oturum ile başladı. Bu oturumda öğrenme nedir? eğitim nedir üzerinden giderek yapacağımız işin temelleri üzerinde konuştuk. Bizim fakülte derslerinde aldığımız eğitim bilimleri derslerinin formal olmayan eğitim ortamlarında nasıl daha verimli olabileceğini canlı olarak yaşadım =)
Bu oturumun sonunda bir yemek arası verildi ve ardından eğitmenlerimizin "Barcelona" adını verdikleri, daha sonradan da imece dediğimiz, ekip çalışması ve güzen temelli uygulamayı gerçekleştirdik. Kafalarımız yan yana gelecek şekilde yere uzandık ve en baştan başlayarak arkadaşlarımızı ellerimizin üzerinde taşıdık. Eğlenceli ama dikkat gerektiren bir uygulamaydı. Sonunda uygulama üzerinde konuşarak günü bitirdik. Sonrasında serbest zamanımızı kullandık :D Tabi GDG yapmayı ihmal etmedik.
Eğitimin dördüncü gününde yani 25 Şubat Cuma günü "Eğitmenlik becerileri I" oturumu ile başladı ve "Eğitmenlik Becerileri II" oturumu ile devam etti. Adından da anlaşılacağı üzere bir eğitmen nasıl olmalı? neleri yapmalı? neleri yapmamalı gibi konular üzerinde durduk. Daha sonra bir bir yemek arasından sonra "Program Tasarlama" oturumumuzu gerçekleştirdik. Eğitim programları Eğitim Bilimlerinin en önemli kısımlarındandır.Biz de tog da proje tasarlamaya eğindik ama aşamalar benzerlik gösterdiği için burada eğitim planı da çıkardık diyebiliriz :) Bu oturumumuzdan sonra yemek arası verdik ve GDG mizi gerçekleştirdik.
Bu iki günümüz biraz sıkılarak ama çoğunlukla öğrenerek ve eğlenerek geçti. Tadılası şeylerdi =)
12. Anahtar Eğitmen Eğitimini tamamladık ama ben yaşadıklarımızı - en azından bir kısmını anlatmayı tamamlayamadım. Gerek zamanımın olmamasından gerekse şu son blog engelinden sonra isteksizleştim. Fakat devam ediyorum ve eğitimin tam olarak başladığı gün ile devam ediyorum.
2. gün ilk olarak "Sivil Toplum" oturumu ile başladı. Bu oturumda Sivil Toplum'un tarihsel gelişimine kısaca değinildikten sonra bizlerin Sivil toplum dendiğinde ne anladığımızdan yola çıkarak Sivil Toplum'un ne olduğu üzerine koştuk. Sivil Toplum "Belirli amaçlar uğrunda insanların birlikte hareket etmesi." olarak söylendiğinde tam anlamıyla ifade edilmiş olur mu? Bu tarz terimleri sözcük anlamlarıyla mı anlamalıyız yoksa kendi anlam yüklemelerimiz ile mi anlamalıyız? Bu sorulara benim verdiğim cevaplar şunlar. ST dediğimizde akla gelecek en temel kavramlar insanlar, birey, amaçlar ve birlikteliktir. Biraz önce belirttiğim tanımda bu temel kavramların birlikteliğinden oluşturulmuş bir tanım ve benim anlam yüklemelerimle örtüşüyor. Bu yazıyı okuyan şanslı ve bilinçli blog okuyucularının da ST ve yazı da geçecek diğer terimleri kendi anlam yüklemeleriniz ile yorumlamanızı öneriyorum :)
Kısa bir aradan sonra eğitim "Sivil Toplum Kuruluşları" oturumu ile devam etti. En etkili yöntemlerden birisi olduğunu düşündüğüm tartışma yöntemi ile (çok tartışmasak da) bu kez STK nedir? neden vardır? gibi sorulara cevap aramaya çalıştık. STK dendiğinde üzerinde durulacak en önemli unsurlar bence örgütlenme, katılım, toplumsal fayda ve şiddetsiz eylemler. Daha bir sürü kavram çıkabilir çünkü bu da yoruma açık bir durum. Bu yüzden eğitim esnasında da tam olarak bir tanımını yapmadık.
Öğle yemeğimizden sonra Mandala uygulaması ile başlayarak "Gönüllülük" oturumunu gerçekleştirdik. Mandala, büyülü çemberler dendiğinde tam anlamına ulaşıyor kanımca. Daha ayrıntılı bilgi için BURAYA bakabilirsiniz. Bu oturumda da tahmin edeceğiniz gibi gönüllü nedir? e ulaşmaya çalıştık. Mandala da gruplara ayrılarak politika, ekip çalışması, katılım gibi öğeleri tema yaparak mandala çemberleri oluşturduk ve sonrasında da mandalalarımızın hazırlanma aşamalarını, o aşamalarda neler düşündüğümüzü diğer gruplarda ki arkadaşlarımıza sunduk. Benim yer aldığım grup politika temalı mandala çemberini yaptı :)
Bir aradan sonra "Örgütlenme" oturumu ile devam ettik. Bu oturumda örgütlenmek üzerine kısaca konuşulsa da asıl olan bir örgütlenmenin örgütlenme olması ne demektir? soruydu. Bu soruya kısaca hemde çok kısaca şu cevabı verebiliriz. Örgütlenme bir fikir ile yapılanan, vizyon ve misyonları belli yapılardır. Bir örgütlenmenin örgütlenme olabilmesi için şu aşamaları yerine getirebilmesi gereklidir.
Planlama
Organize Etme
Yürütme
Kontrol Etme
Akşam yemeğinden sonra programda GDG (Günlük Değerlendirme Grupları) olmasına rağmen biz BBŞO yaptık. Açılımını hatırlayamadığım bu oturumda bir kısmımızın gemi olduğu, bir kısmımızın deniz feneri olduğu, bir kısmımızın korsan olduğu güven ekip çalışması temelli bir uygulama yaptık. Gerçekten eğlenceli bir uygulamaydı ve bir eğitimde ilk kez denenmişti. Başarılı olduğunu ve bundan sonraki eğitimlerde de uygulanması gerektiğini düşünüyorum.
BBŞO dan sonra toplan 6 kişiden oluşan (bir kişi eğitmen) GDG mizi yaptık. O gün gerçekleştirilen oturumları, kendi katılımımız, eğitmenleri, diğer katılımcıları daha doğrusu aklınıza ne geliyorsa hepsini konuştuğumuz bir oturum olan GDG ler benim en çok hoşuma giden eğitim parçalarından bir tanesiydi. GDG ler de ki konuşmaların gerçekten verimli olduğunu düşünüyorum. Çünkü küçük gruplar da daha çok nesne nesne uyumu gerçekleştirilebiliyor ;)
İkinci günümüz kısaca ama gerçekte uzun ve yoğunca böyleydi. Görüşürüz tekrardan :D
İlk gün eğitim anlamında neler yaşadığımızı anlatmaya başlamadan önce yolculuk ve şileye hareketimiz öncesi İstanbul turumuzdan bahsetmek istiyorum. Pazar akşamı saat 23:59 ( evet 00:00 değil ) aracı ile diğer bir eğitmen adayı arkadaşım gamze ve ben İstanbula hareket ettik. Yolculukları ve yolculuk süresince ekrandan yolu izlemeyi seven birisi olarak, yolculuğumuzdan sıkılmadığımı itiraf etmeliyim yalnız feribot da ki zamanımızı bundan çıkartmak istiyorum. Yavaş yavaş hareket eden feribot da soğuktan dolayı otobüste oturduğumuz için belki de o kadar çok sıkıldım ki anlatamam. Kabus gibiydi.
Sabah İstanbul trafiğinin de etkisiyle saat 9:00 gibi Esenler otogarına vardık. Oradan servise binip çapa ya oradan da metro ile Sirkeci’ye geçtik. Hemen Toplum Gönüllüleri Vakfının yerini aramaya koyulduk. Zor olmadı bulduk :D Vakfın bulunduğu bina dışarıdan eski (içeriden de eski sayılır) ama benim çok hoşuma gitti. Eskileri severim. Eşyalarımızı vakfa bıraktıktan sonra attık kendimizi dışarıya ) Gamze’nin İstanbul da yaşayan bir arkadaşı ile buluştuk. Ne yapalım ne edelim derken hasta Beşiktaşlı arkadaş bize Beşiktaş’a gitmeyi önerdi ve bizde kabul ettik. Yolculuk sırasında ki görsel şölen diyebileceğim manzaralar harikaydı. Neyse Beşiktaş’a gittik ve kahvaltı için bir restorana oturduk. Beşiktaş semti manzaralı kahvaltımızdan sonra nargile içelim dedik. Elma nane bir nargileden sonra bir sahafa girdik. Küçük ama içerisine girince zevk veren bir dükkandı. Kitaplara dalarak baktım kaldım :) sonrasında da tekrar aynı yolu izleyerek sirkeciye döndük. Yalnız Beşiktaş hakkında bir şeyler söylemek isterim. Sokakların zemin döşemesinden evlerin yapısına harika bir oturmuşluğu var. Yaşamak isteyeceğim bir İstanbul semti. Dar ve küçük ara sokaklarına ise bayıldım. Hele ki meyhanelerin olduğu o sokağa :P
Sirkeci’ye geldikten sonra daha zamanımız olduğu için gamze ve ben deniz kenarında biraz dolaşalım ve fotoğraf çekelim dedik. Vapur iskelesinin girişinden ötürü deniz kenarının telle çevrili olması ??? yüzünden uzun bir mesafe yürüdükten sonra Galata Kulesinin manzarasını arkamıza alarak fotoğraf çektirdik J sonrasında da fotoğraf çeke çeke vakfın yolunu tuttuk.
Vakıfta toplantı odasında diğer eğitmen adayı arkadaşları beklemeye koyulduk. Ofis çalışanı arkadaşlarla ve kendi aramızda sohbet ederek zamanı geçirmeye çalıştığımız sırada bir ofis çalışanı arkadaş ile bir anlaşma yaptık. Bana bir çakmak verdi ve eğitimin son gününe kadar bu çakmağı saklamamı ve kaybetmememi söyledi ama nedenini söylemedi. Bende kabul ettim. Ne olacağını merak ediyorum ve bunu öğrendiğim zaman ismini de buradan paylaşıcam :) Neyse 24 arkadaş toplandık ve şileye hareket ettik. Boğaz köprüsünden geçerek yola koyulduk. Boğaz Köprüsünden geçmenin tadı çok hoşuma gitti. Bunun tekrarları mutlaka olacak :) yolun bazı zamanlarında uyudum bazı zamanlarında şapşal bir şekilde uyanıktım. Bu yüzden ayrıntıları hatırlamıyorum. Yaklaşık 2 saatlik bir yolculuktan sonra şilede şuan da kaldığımız otelimize geldik. Grand Otel ;) Kaydımızı yaptırıp odalarımıza yerleştik. Yerleştik dediğim eşyaları fırlattık attık odalara hemen lobiye indik J Saat 8 gibi de ilk toplantımızı yaptık. Tanışma eğitimi desek çok daha doğru olur.
Bu tarz yaptık ettik dolu bir yazı yazmamın ve olayları kısaca yazmamın sebebi zamanımın olmaması. Sürekli eğitimlerdeyiz ve ben bilgisayara zorla dokunuyorum ama bundan şikayetçi değilim. Çünkü bizler bu eğitimden döndükten sonra sahaya çıkıp gönüllü arkadaşlarımıza aktarımlarda bulunacağız. Bunun içinde bizlerin donanımlı olması gerekiyor ve bunun içinde şuanda ki eğitim yoğunluğunun tamamına katılmamız gerekiyor. Sonuç olarak şikayetçi değilim aksine çok memnunum. Diğer günlerde de neler yaşadığımızı zaman buldukça paylaşmaya çalışacağım. Hadi ben eğitime kaçtım :D
5 - 8 Şubat tarihleri arasında Ankarada gerçekleştirilen Toplum Gönüllüleri Vakfı 17. Gençlik Konseyinin katılımcılarından bir tanesi de bendim. Her ne kadar kaçak olarak katılmış olsamda katılımcı olduğum gerçeği göz ardı edilemez :D 4 gün boyunca Ankarada tog dolu günler geçirdik. Türkiyenin dört bir yanından gelen hatta Kıbrıs ve Azerbeycandan dahi gelen Toplum Gönüllüleri ile birlikte bitmek bilmeyen otobüs yolculuklarımızda, konferans aralarında, yurt kantin ve spor salonunda kısaca bulduğumuz her alanda kaynaşmaya, iletişim kurmaya çalıştık. Çünkü bu kadar farklı kültürü bir arada bulmak çok kolay olmuyor. Bu fırsatımızı en iyi şekilde değerlendirmek, yeni arkadaşlıklar edinmek, yeni şeyler öğrenmek amacıyla arı misali her çiçeği dolaştık (Çiçekler Toplum Gönüllüleri :)) Her çiçekten bir şeyler almaya, oraya bir şeyler bırakmaya çalıştık. Bu dolaşmaların, konuşmaların ne kadar sağlıklı olduğunu konsey dönüşü örgütlenmek için farklı yollarla bir araya gelmeye çalışan arkadaşlarımı görünce anladım. Evet işe yaramış dedim :)
Konseyin benim açımdan bir değerlendirmesi yapmak istiyorum şimdi. Kısaca ama benim için önem arz eden şeyler ;)
Organizasyon
Organizasyonda ankara organizasyon ekibinin eksik kaldığını düşünüyorum. Gelişlerden başlayarak gidişlere kadar bir sürü aksaklıklar yaşandı. Ne gibi mi? İşte bir kaçı.
Ege Üniversitesi Toplum Gönüllülerinden bir katılımcı ve iki adet atölye uygulatıcısı ile birlikte Ankaraya geldim. Bize ilk olarak ODTÜ karşısındaki KYK yurduna (adını unuttumda :P) gelmemiz söylendi. Orada buluşulup yemeğe gidilecekti. Evet biz yurda gittik ama güvenlikten öğrendiğimiz bilgi ile sinir olduk. Kadın bize "Yurt değiştirildi. Başka bir yurda geçiş yaptı onlar" dedi. Haydeee. Hemen saha sorumlularından bir tanesini arayıp yerlerini öğrendik.Gecikmeli olarak diğer yurda ulaştık. Millet bizi beklemiş. Kimse kusura bakmasın ama bizim suçumuz değildi.
Ege Üniversitesi Toplum Gönüllüleri katılımcılarından bir tanesi konsey öncesi bilgilendirme için aranmadı. Sorduğumuzda arandık dendi. Hayır aranmadı. Aranması gerekiyordu.
Büyük bir şehirde olmanın verdiği bir sıkıntı olsa dahi yerleşim, yemek ve konferans salonlarının mesafesinin bu kadar çok olmaması iyi olabilirdi. Otobüs ile seyahat etmekten bir yerlerimiz ağrıdı. Kendimi bir ara koyun gibi hissettim.
Atölye salonlarının daha sakin alanlar olması beklenir. Dışarıdaki sesin atölyede yeri yoktur. Fakat ortalık yerde atölye yapmamız istendi. Yaptık ama millete susar mısınız demekten atölyeye odaklanamadık.
İçerik
İçerik konusunda ilk olarak Bolu konseyinin daha dolu olduğunu söylemem gerekiyor. Tabi ki de yaz konseyi ile bahar konseyi arasında fark olacaktır. Çünkü bahar konseyesinde YK seçimi ön plandadır. Fakat bu kadarda kısır olamaz ama ya.
İlk gün tanışma ve bilgilendirmeler ile geçti. Neden? Yarım saatlik bir dilimin yeterli olduğu bu alana neden tek bir gün ayrıldı? Gereksiz zaman kaybı.
Atölye uygulama süreleri çok kısaydı. Sonradan farkına varıldı atölye sırasında uzatıldı. Atölye uygulatıcıları her şeylerini ayarlamış planlamışken. Eğitimden anlamak lazım biraz.
B planı olmayan bir organizasyon olamaz. Gençlik kollarının foruma gelememesi ile oluşan boşluk berbattı. Gerçi gelmiş olsalardı süre yetmicekti ya ona birazdan değinelim.
Süre kullanımlarında dikkatli davranılmadı. Sürekli sarkmalar oldu. Sürekli olması sıkıntılı olan durum. Bir iki kabul edilebilir.
Konuk olarak çağırılan ve konuşma yapan kişilerin Toplum Gönüllüleri ile ilgili bilgilendirilmeleri gerekirdi. Konuşmalarından, tavırlarından hiç bir şekilde Tog hakkında bir bilgilerinin olmadığı belli oluyordu. İdeolojik savaş bile yaşandı bir ara.
Sunum yapan kişilerin biraz daha işlerini ciddiye almaları gerekiyor. Hepsine lafım yok ama bir kısmının laubali tavırları hiç hoş değildi.
Olumlu
Olumsuz bazı kısımları söyledik fakat olumlu yönler de vardı :D
Şehir içi ulaşım her ne kadar biraz söylendiysemde başarılıydı. 4 gün boyunca, günde 4 ile 6 kez 300 - 350 kişilik bir grubu Ankara içerisinde hareket ettirmek kolay değildir ve bunda gayet başarılı olunduğunu söylemek zor değil.
KYK yurdunun ayarlanması hatta güze bir yurdun ayarlanması :D gerçekten güzeldi.
Bitirirken Söyleyeceklerim
Dönüş için bilet ayarlamaya çalışırken sadece telefon numarası istediğim kadının bana hırsız muamelesi yapması hiç hoş değildi. Böyle zihniyetsiz, kendisini beğenmiş, kendini yüksek gören bir kişinin Tog da olması üzdü beni.
Bir şarkı sözü "A me piace così, e non chiedo il permesso, perchè questo dolore è amore per te." yani "Bunu seviyorum, ve izin istemeye gerek yok, bu acı senin aşkın için" diyor. (ya tam çevirememiş olabilirim :P mazur görün :P) Çektiğimiz her çile tog için dolayısıyla toplumsal barış için, gençler için, bizim için ;) İşte bunu seviyorum.
Her zaman güzel işlere imza atan TOG dan bir tane daha yaralı organizasyon bizlerle :)
Toplum Gönüllülerinin pazar organizasyonlarından bir tanesi Tog - İzmir de 10 Kasım günü yapılan galasıyla beraber başlamıştı. Tabi bu pazar geniş çaplı bir organizasyon olmadığı için ve bizim küçük koordinasyon merkezimizde gerçekleştirildiği için mini pazar adı verildi. Ben 10 Kasım da gerçekleştirilen pazara iş görüşmemden dolayı katılamamıştım. Bir daha olacağı için birazda rahattım. Bugün ikincisine katılma fırsatım oldu ve organizasyonu yerinde görme, katılım yapma (az da olsa) fırsatım oldu. Peki nedir bu mini tog pazar? Neden yapılıyor? Togun parası bitti de eşyalarını mı satışa çıkarttı?
Tabikide togun parası felan bitmedi. Eşyalarını satışa çıkarmış değil. Toplum Gönüllülerinde yatişkin bir gönüllü olan Dilek NAM hanım efendinin tanıdıklarından veya tanımadıklarından topladığı eskimemiş, yırtığı lekesi olmayan eşyaların çok ucuz fiyatlara satılarak gelir elde edildiği bir pazar organizasyonu olan mini tog pazar; toplum gönüllüleri izmir adına Gençlere Değer kampanyasına katkı sağlamak amacıyla yapılmaktadır. Fikir olarak bunu ortaya atan Dilek Hanıma gerek Dokuz Eylül tog gerekse Ege tog dan arkadaşlarımızın yardımlarıyla organizasyon gerçekleştirildi ve gerçekleştirilmeye katılımlarınız ile devam edilecek :)
Tog pazarda aklınıza giyim ile ilgili ne geliyorsa hepsini bulabilirsiniz (İç giyim hariç). Bu eşyaların fiyatları 1 tl, 5 tl ve 10 tl olarak değişmektedir. Tabi daha üst bir fiyat vermek için yapacağınız pazarlık aralıklarıda vardır :D
Ben bugün ilk kez katıldığım için erkek reyonunda hoşuma gidebilecek (zor beğenirim) eşyaları bulamadım. Bir önceki pazarda satılmışlar sanırım :D ama bir tane buldum. Yandaki poların kendisini değil ama benzerini (gerçekten çok benzeri) 5 tl ye aldım. Dışarıda almaya kalksam fiyat vermeyeyim ama 5 i bir şeylerle çarpıp yanına sıfır/sıfırlar eklemem gerekecekti.
Bu ve bunun gibi çok güzel eşyalar tog pazarda sizleri bekliyor. Hemde gayet uygun fiyatlara. Katılımınızı bekliyoruz :)
Merhaba okuyucu. Üzerime yazılmış olan bu harfler ile sana Toplum Gönüllüsü olmak nasıl bir şeydir bundan bahsetmek istiyorum. Bunları beni oluşturan kullanıcımın yardımlarıyla yapıcam. Bir çok kez beni açmış bir şeyler karalamış fakat son anda vazgeçmişti yazmak istediklerinden. Tabi bunları bir tek ben biliyorum. Neden mi vazgeçiyordu? Hımmmmm, herhalde yazacaklarından emin değildi. Ya da düşüncelerinin değişebileceğini düşünüyordu. Kim bilir?
Toplum Gönüllüsü tanımlarını bir çok kez farklı yaptı. Anlam veremedim. Nasıl değişiyordu bunlar bu kadar? Ama ben onlara takılmak istemiyorum. Ben gördüğüm kadarıyla TOG hakkında bir şeyler sunmak istiyorum ki bunu kullanıcımdan izinsiz yapıyorum :) Bir gün bana "Toplum Gönüllüsü olmak bencil olmamaktır." demişti. Düşündüm. İnsan kendisini düşünmeden başkasını nasıl düşünebilir diye. Eğer ben mutlu değilsem başka birisini nasıl mutlu edebilirim? Ben rahat değilsem karşımdakini nasıl rahat ettirebilirim? Burada şunu düşündüm. Evet bunlar yapılabilir. Bunları ancak büyük ÇOK büyük yüreğe sahip insanlar yapabilir. Aradan bir kaç gün geçti kullanıcım ziyarete geldi beni. Evet bakalım neler diyecek dedim. İnanamasam da beni teyit eden şeyler yazdı. Evet benim düşündüklerim onun düşündükleriydi. Aramızda güzel bir bağ oluşor anladım :D O gün bir şey daha dedi. "Toplum Gönüllüsü olmak zorluklara göğüs gererek amacların uğrunda her şeye katlanmaktır." Evet doğru. Amacların uğrunda her ama her şeye katlanmalı pes etmemelisin. Savaşmalısın. Ama böyle iyi düşünceye sahip insanların ne gibi sorunları olabilirdi ki? Daha sonra da sorunlardan bahsetti.
Neler dedi peki? İşte;
*** Bürokratik engeller ***
*** Aile önyargıları ***
*** Maddi ihtiyaçlar ***
*** Bir araç olarak görülmek ***
*** Gönüllülerin Togu kendi haz duyguları için kullanmaları ***
*** Gönüllülerin arkadaşlarını yarı yolda bırakması *** vb. vb. vb.
Şaşırdım ve üzüldüm. Devlet kendi eksiklerini kapatan kişilerin kendisini küçük düşürdüğünü mü düşünüyor acaba? Bu insanların amaclarının bu olmadığını anlıyorum ama anlamayan kaskafalar, işte onlar bunun cezasını mutlaka çekeceklerdir. Aileler, alışkın olmadıkları bu tarz uygulamalara karşı önyargılı olmakta bence haklılar. Burada gönüllülere büyük görev düşüyor. Onların görevlerini yaptığına inanıyorum da onlara yardım etmesi gereken kişilerin ellerini kollarını hiç bir şeye bulaştırmadıkları muhakkak. Hepsi mi? Tabiki de hayır. Kullanıcımın ne kadar neşeli bir şekilde okul müdüründen, servis şöföründen, babadan, anneden vb. bahsettiğini hatırlıyorum. Maddi ihtiyaçlar??? İnsanlar paraya muhakkak ve daima ihtiyaç duydular duyuyorlar. Devletten destek almak bu konuda güç duruyo çünkü gönüllüler belli ki devleti rezil etmeye çalışıyor =) Devlet kendisini rezil etmesi için birilerine hiç yardımda bulunur mu? :) Duyun beni duyun. Bu insanlar sizin kapatamadığın açıklıkları yama yapmaya çalışıyor. Sizinle işleri yok.
Gönüllüler Togu neden kullansın? Hemde haz duyguları için. Bu yazacaklarım eğer okurlarsa bir çok kişinin hoşuna gitmeyecek. Ama biliyorum kullanıcım beni sonuna kadar korur :) Sevgilin mi yok, üzülme koş toga gel bulursun bir tane. Proje neden yapasınki sen bul gönlünün eşini bak işine ;) Yanlış anlaşılmasını istemem. İnsanlar arasında duygusal ilişkiler her an olabilir. Benim söylediğim sadece kız/erkek bulmak için bu tarz yapısal uygulamalarda yer alan kişiler. Diğerleri beni ilgilendirmez zaten. Ortam mı istiyorsun? Hımmm Tog var. Gel sende gel. GELME!!! Sadece toplantı sonrası, proje sonrası, eğitim sonrası eğlenceleri düşünüyorsan gelme. Yararın olmaz. Burdan kullanıcımın arkadaşlarına sesleniyorum. Sakın ona bu düşüncelerinizi belli etmeyin. Daha başka şeylerde vardır ama ben bu kadarına değiniyorum.
Gönüllüler sadece yukarıdaki sebeplerden ötürü mü diğer arkadaşlarını yarı yolda bırakırlar? Galiba hayır. Kullanıcım projede neler yaşadığını, nasıl yerlerde kaldığını, neler yediğini, neler içtiğini, nasıl gidip nasıl geldiğini vb. çok anlattı. Ve şunu dedi: "Kimse rahatını düşünmüyor ki. Herkes düşünceleri hayata geçirmeye çalışıyor." İşte yok yemek kötü, yok yatacak yer berbat, yok ulaşım zor. Bunu önceden bilmeyipte gelen kişilere hiç bir şey söyleyemem. Hakkım yok. Ama bunların hepsini bilipte gelen, daha önceden yaşayıpta gelen kişilere şunu derim. SİZİN GERÇEK BİR TOPLUM GÖNÜLLÜSÜ OLDUĞUNUZU DÜŞÜNMÜYORUM.
Evet haddimi aşmadan bitiriyorum yazımı. Umarım anlatmak istediğim vermek istediğim şeyleri vermişimdir. GERÇEK Toplum Gönüllülerine çok ama çok teşekkür ediyorum. Bazı şeyleri anlamlı kıldıkları için.
Ve aşağıdaki videoyu paylaşıyorum. Ben Togu tanıtmaya çalışmadım. Tanımak isterseniz videoyla başlayabilirsini ;)
Bu iki logo arasında sanki bazı benzerlikler var. Siz ne dersiniz? Biri birisinden esinlenmiş sanki. Toplum Gönüllüleri Vakfı 2002 yılında kurulmuştur ve bildiğim kadarıyla kurulduğundan beri de bu logoyu kullanmaktadır. İzmir için elele projesi İzmir Büyükşehir Belediyesi 29 Mart 2009 Yerel Seçim Bildirgesi'ndeyer almıştır. Yani Toplum Gönüllülerinin kurulmasından tam yedi yıl sonra sağ taraftaki logo oluşturulmuş. Yani başka tasarım mı gelmedi aklına arkadaşım. Daha özgün bir şey yapıp, projeyi daha bir yaratıcı !!! hale getirsen güzel olurdu. Logomuza sahip çıkalım Toplum Gönüllüleri :D
Toplum Gönüllüsü gençler olarak dün, Kıbrıs Şehitleri Caddesinde 5. Kitap okuyoruz etkinliğini gerçekleştirdik. Nedir bu kitap okuyoruz? Hemen açıklayayım.
Ülkemizin okuma anlamında ne kadar geri kaldığının hepimiz farkındayızdır. Ülke çapında dergi okuma % 4, KİTAP OKUMA % 4.5 oranlarında seyrediyor. Bunun yanında televizyon izleme oranımız %94, bilgisayar ve internet kullanımımız ise % 35 seviyelerinde. Aradaki uçurumdan korku duymamak elde değil. İşte bu korkularımızdan hareketle insanlara "Hadi hep beraber okuyalım." demek için Toplum Gönüllüsü gençler olarak 17 ilde eş zamanlı bir şekilde merkezi bölgelerde "Oturarak Kitap Okuma" eylemi gerçekleştirdik. Tıpkı daha önceki dört yılda olduğu gibi :).
Havanın sıcaklığı, etraftaki ses dalgalarının yoğunlu, polisin zırt pırt gelmesi, kitap okuyan gençlerin konuşmama kuralı olduğunu bilmeyen amcaların-teyzelerin sordukları sorulara cevap verilmeyince kızmaları, popoların ve ayakların ağrıdan sızlaması, duyarsız bazı kişilerin laf atmaları bizi hedefimizden vazgeçirmedi, geçiremedi. İnanıyorum ki mesaj iletildi. En azından "Hımm evet. Gerçekten de haklılar." dedirte bildik insanlara.
Kitap Okuyoruz etkinliğimize katılan herkese çok teşekkür ediyorum. Katılmayıp bizimle aynı düşünceleri paylaşanlara da teşekkür ediyorum. Bunlar boş işler diye düşünenleri en yakın sağlık kuruluşuna gitmeleri yönünde uyarıyorum ya da TOG merkezine ;).
Soldaki fotoğraf geçen senenin afişidir. Sağdaki de önceki senelere ait Kitap Okuyoruzlardan bir karedir. Yeni fotoğraflar elime ulaşmadığı için bunlarla idare edelim diyorum, beni mazur görün :)
6-7 aydır içindeyim Toplum Gönüllülerinin. her gün, her yeni organizasyon da bir çözülme sezimledim içeride. ne için sorusunu sormaya korkuyorum ama şimdi soruyorum. Ne için???
cevap karmakarışık. yardımseverliğin doruk noktalarından TOG egoist düşüncelerin, insani kapitalizmin barınma yeri olmuş durumda. eskilerden (eski yeni ayrımı yok demeyin var) tanıdığım insanları düşünüyorum çıldırmış durumdalar, TOG da durmak istemiyor durumdalar. durmak isteyenler zaten bu durumun olmasını sağlayan kahramanlar.
TOG da kötü diye nitelendirebileceğim insan tanımadım. aklı başında, amacı amacını bilmek olan, insanlara bir şeyler yoluyla yardımcı olmak isteyen insanlarla beraber olmaktan; ortak amaçlarımızı yerine getirmekten mutluluk, huzur duydum/duyuyorum.
Büyüklük kademede midir?
nasıl yani? kademe ne? Nereden çıktı?
nereden çıktığı aslında açık. insanlar sorumluluklarıyla gelişir tamam da bu sorumluluklar insanlardan üstün yapmaz bizi. yapamaz. bu ahlaki bir olgudur... "Ahlak ve erdemden yoksun kimse,bir çuval çamurdan daha değersizdir." diyor LAEDRİ, ne kadar doğru. bir yerlere gelipte kendini bir şey sanan çamur kafalar, karşıma geçip benden hesap soramazlar. bana emir veremezler. en iyisi siz konuşupta aptallığınızı belli etmek yerine, susun da insanlar sizi biraz akıllı sansın.
Sitem değil bu. İhtar. lütfen burası bir çark gibi bizden öncekiler bize bıraktı, biz başkalarına bırakıcaz. kendinizi TOGun üstünde görmeyin, TOGu sahiplenin ama sizin sanmayın. kendinizi akıllı sanmayın. "Bizce aklı başında adam yalnız bizim gibi düşünendir."
La ROCHEFOUCALD
cevaba tam ulaşamadım çünkü zaman daha erken. bu bile bazı gerçekleri gözteriyor. Tekrar söylüyorum LÜTFEN.
